W dniu 19 listopada grupa 25 pielgrzymów z naszej parafii św. Józefa Robotnika w Ustrzykach Dolnych, pod duchową opieką ks. prałata Romana Szczupaka oraz s. Edyty, udała się do klasztoru Ojców Karmelitów Bosych w Przemyślu, aby uczestniczyć w peregrynacji relikwii Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus oraz jej świętych rodziców – św. Zelli i św. Ludwika Martin. Wśród uczestników znalazło się 6 członków Bractwa Szkaplerznego, liczna grupa z Rodziny Szkaplerznej oraz parafianie. Kościół wypełnił się wiernymi, w tym osobami należącymi do Bractwa i Rodziny Szkaplerza Karmelitańskiego, a także siostrami zakonnymi głęboko związanymi z duchowością karmelitańską i nabożeństwem do Świętej Teresy oraz jej rodziców.
O godzinie 11.00 rozpoczęła się uroczystość wniesienia relikwii do kościoła pw. św. Teresy z Ávili. Relikwie zostały powitane przez ojców karmelitów, w tym m.in. ks. prałata Romana Szczupaka, o. przeora Krzysztofa Górskiego oraz kustosza peregrynacji – o. Mariusza Wójtowicza OCD, który towarzyszy relikwiom w ich wędrówce. Szczególnie wzruszającym momentem było powitanie przygotowane przez dzieci przedszkolne, które wraz ze swoimi opiekunkami – siostrami zakonnymi – utworzyły szpaler, trzymając w dłoniach róże.
O. przeor Krzysztof Górski przedstawił zgromadzonym postacie świętych, podkreślając, że świętość Teresy od Dzieciątka Jezus wyrażała się w jej „małej drodze” – prostocie, zaufaniu i miłości obecnej w codziennych czynach. Św. Zelia i św. Ludwik Martin uświęcali się poprzez pełne wiary małżeństwo, troskę o rodzinę oraz oddanie Bogu, stając się wzorem chrześcijańskich rodziców.
O godz. 12.00 rozpoczęła się uroczysta Msza Święta pod przewodnictwem o. Mariusza Wójtowicza OCD. Współcelebransami byli ks. prałat Roman Szczupak, ks. Krzysztof Szczygielski z Jarosławia, o. przeor Krzysztof Górski oraz ojcowie karmelici. Homilię wygłosił o. Mariusz, przypominając duchowe przesłanie Świętej Teresy i jej rodziców oraz zachęcając do życia codzienną, pokorną miłością.
Po Mszy Świętej o. Mariusz pobłogosławił płatki róż, aby każdy mógł zabrać je ze sobą. Płatki te nawiązywały do obietnicy Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, która zapowiadała, że po swojej śmierci „spuści deszcz róż” – symbol łask, Bożej pomocy i duchowego wstawiennictwa. Dla wiernych zabranie pobłogosławionych płatków było znakiem zawierzenia i przypomnieniem o jej troskliwej, nieustannej opiece.
Następnie każdy mógł indywidualnie podejść do „domków” z relikwiami, oddać się osobistej modlitwie i dotknąć relikwiarzy, powierzając świętym swoje prośby i intencje.
Pielgrzymka stała się dla uczestników czasem duchowego odnowienia, wspólnoty i głębokiego poruszenia serca, pozostawiając trwałe duchowe owoce.
Artykuł opracowała p. Jadwiga Iwanicka
Foto p. Barbara Lubińska
