W dniu Uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny dzieci z klasy III, przygotowujące się do przyjęcia I Komunii Świętej, przeżywały ważny i wyjątkowy moment swojej drogi wiary — otrzymały poświęcone medaliki z wizerunkiem Maryi. To wydarzenie było zarówno pięknym przeżyciem duchowym, jak i kolejnym krokiem w ich przygotowaniu do pełnego uczestnictwa w Eucharystii. Uroczysta chwila w obecności Maryi Podczas Mszy Świętej celebrans pobłogosławił medaliki, a następnie wręczył je dzieciom, powierzając je szczególnej opiece Matki Bożej. Uroczystość odbyła się w atmosferze modlitwy i radości, a rodzice oraz bliscy z dumą towarzyszyli swoim pociechom w tej ważnej chwili. W homilii kapłan podkreślał, że Maryja — Niepokalana — jest wzorem czystości, zaufania i oddania Bogu. Zachęcał dzieci, aby patrzyły na Nią jak na Matkę, która zawsze prowadzi do Jezusa i wspiera na drodze wiary. Medalik Maryjny — symbol opieki i wiary Otrzymany medalik ma dla dzieci głęboką wymowę. Nie jest jedynie pamiątką, ale **widzialnym znakiem Bożej miłości** i **opieką Matki Bożej** nad każdym, kto nosi go z wiarą. W tradycji Kościoła medalik Maryjny przypomina o kilku ważnych prawdach: O obecności Maryi w codziennym życiu — Jej wstawiennictwie, trosce i czułej miłości. O przynależności do Boga — medalik jest symbolem zawierzenia i gotowości, by iść drogą, którą…

Read more

Godzina Łaski związana jest z objawieniami Matki Bożej Róży Duchownej w Montichiari we Włoszech. To właśnie tam, w 1947 roku, Maryja ukazała się pielęgniarce Pierinie Gilli. Podczas jednego z objawień, 8 grudnia 1947 roku, w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Matka Boża przekazała szczególne przesłanie. Maryja miała powiedzieć: „Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia, w południe, obchodzono Godzinę Łaski dla całego świata. Dzięki modlitwie w tej godzinie ześlę wiele łask dla duszy i ciała. Będą wielkie i liczne nawrócenia. Pan, mój Boski Syn Jezus, okaże wielkie miłosierdzie, jeżeli dobrzy ludzie będą modlić się za swoich grzesznych braci.” Warto zauważyć, że objawienia w Montichiari nie zostały oficjalnie uznane przez Kościół katolicki. Mimo to, praktyka Godziny Łaski rozprzestrzeniła się wśród wiernych na całym świecie, stając się dla wielu ważnym elementem duchowości maryjnej. Pięknym aspektem tej tradycji jest to, że przypadła ona właśnie na dzień Niepokalanego Poczęcia – święto, w którym Kościół celebruje wyjątkowy przywilej Maryi, która od pierwszej chwili swego istnienia została zachowana od grzechu pierworodnego. Modlitwa główna na Godzinę Łaski W Godzinie Łaski nie ma jednej, oficjalnie ustalonej modlitwy.…

Read more

Druga niedziela Adwentu w Kościele katolickim w Polsce jest tradycyjnie od 2000 roku Dniem Modlitwy i Pomocy Materialnej Kościołowi na Wschodzie. Chodzi o duchowe i rzeczowe wspieranie naszych sióstr i braci w wierze na terenie dawnego ZSRR, przede wszystkim tuż za naszą wschodnią granica, a więc na Białorusi i Ukrainie, gdzie żyją największe skupiska katolików, w większości zresztą pochodzenia polskiego. Poza tym dotyczy to także Rosji, Kaukazu i Azji Środkowej. Całość działań w tym zakresie koordynuje powołany 30 grudnia 1989 przez kard. Józefa Glempa Zespół Pomocy Kościołowi na Wschodzie. Jak co roku przez cały ten dzień w świątyniach katolickich w całym kraju sprawowane są Msze św. w intencji naszych współwyznawców i rodaków za wschodnią granicą z kazaniami na ten temat, a pieniądze, zebrane w tym czasie na tacę i do specjalnie wystawionych puszek przeznacza się na materialne wsparcie tamtejszego Kościoła. Obejmuje ona pomoc przy odbudowie i remontach istniejących już, ale na ogół bardzo zniszczonych świątyń i przy budowie nowych, zakup i wysyłanie sprzętu liturgicznego (kielichy, monstrancje, pateny itp.), Mszałów i innych ksiąg świętych, szat liturgicznych, a także literatury religijnej. Należy pamiętać, że po całych dziesięcioleciach prowadzonej przez komunistów bezwzględnej walki z wszelkimi przejawami życia religijnego, a także – w wypadku zachodnich…

Read more

6 grudnia w naszej parafii odbyło się wyjątkowe wydarzenie, na które dzieci czekały przez cały rok — spotkanie ze Świętym Mikołajem. Sala widowiskowa wypełniła się śmiechem, radością i atmosferą prawdziwej świątecznej magii. Już od pierwszych chwil najmłodsi z niecierpliwością wypatrywali długo wyczekiwanego gościa. Gdy tylko rozbrzmiał dźwięk dzwonków, a w drzwiach pojawił się Święty Mikołaj w czerwonym ornacie i z wielkim workiem prezentów, na twarzach dzieci pojawiły się szerokie uśmiechy. Mikołaj przywitał wszystkich serdecznym pozdrowieniem, po czym zasiadł na specjalnie przygotowanym fotelu. Każde dziecko mogło podejść, zamienić kilka słów z Mikołajem, opowiedzieć o swoich marzeniach i otrzymać drobny upominek. Nie zabrakło również wspólnych zdjęć, które będą piękną pamiątką na długie lata. Organizatorzy zadbali o wyjątkowy klimat — zapach choinki, migoczące światełka i świąteczna muzyka stworzyły niepowtarzalną atmosferę, która wprowadziła wszystkich w przedświąteczny nastrój. Spotkanie ze Świętym Mikołajem było nie tylko okazją do zabawy, ale także do wspólnego spędzenia czasu i budowania pięknych wspomnień. Dla wielu dzieci była to jedna z najbardziej wyczekiwanych chwil w roku — pełna magii, ciepła i radości.

ZAPRASZAMY DO WYSŁUCHANIA PIOSENKI NA ADWENT 2025

Roraty należą do najbardziej rozpoznawalnych i ukochanych tradycji adwentowych. Tajemnicze, poranne Msze Święte odprawiane przy blasku świec budzą w wiernych poczucie skupienia, wyciszenia i szczególnego duchowego przygotowania na przyjście Chrystusa. Jednak ich znaczenie sięga dużo głębiej niż sama tradycja — roraty niosą ze sobą bogaty wymiar teologiczny, zakorzeniony w historii zbawienia i liturgii Kościoła. Co oznacza nazwa „roraty”? Nazwa rorat pochodzi od pierwszych słów antyfony śpiewanej na początku Mszy roratniej: **„Rorate caeli desuper, et nubes pluant iustum”** – „Spuśćcie rosę, niebiosa, a obłoki niech ześlą Sprawiedliwego”. Te prorocze słowa z Księgi Izajasza wyrażają tęsknotę Izraela za Mesjaszem i wołanie o odnowienie, pokój i zbawienie. Chrystus – Światłość, na którą czekamy Roraty są Mszą Świętą ku czci Najświętszej Maryi Panny, ale ich teologia koncentruje się przede wszystkim na tajemnicy przyjścia Chrystusa — Światłości świata. Dlatego liturgia rozpoczyna się często w półmroku, przy zapalonych lampionach i świecach. Ten obraz ma głębokie znaczenie: * ciemność symbolizuje oczekiwanie ludzkości na odkupienie, ludzką kruchość i duchowy mrok świata bez Boga; * światło lampionów jest znakiem nadziei i czuwania; * światło ołtarza, zapalane w czasie liturgii, symbolizuje przychodzącego Chrystusa,…

Read more

Adwent to jeden z najbogatszych w symbolikę okresów roku liturgicznego. Rozpoczyna nowy rok kościelny i stanowi czas radosnego, ale jednocześnie pełnego skupienia oczekiwania na przyjście Chrystusa. Jego duchowa głębia wyraża się zarówno w liturgii, jak i w tradycjach domowych, takich jak wieniec adwentowy i zapalane na nim cztery świece. Adwent – czas podwójnego oczekiwania Teologicznie Adwent posiada dwa wymiary: 1. Przygotowanie na pamiątkę pierwszego przyjścia Chrystusa, które dokonało się w Betlejem. Jest to czas duchowego przygotowania do świąt Bożego Narodzenia, do ponownego przeżycia tajemnicy Wcielenia – Boga, który stał się Człowiekiem z miłości do każdego człowieka. 2. Oczekiwanie na powtórne przyjście Chrystusa na końcu czasów, co przypomina wiernym o konieczności czujności, nawrócenia oraz życia w zgodzie z Ewangelią. Ten eschatologiczny wymiar nadaje Adwentowi charakter nadziei i ufności w Boże obietnice. Adwent jest więc czasem wyciszenia, modlitwy i refleksji, ale także świadomego przygotowywania serca na przyjęcie Boga w codzienności. Wieniec adwentowy – symbol drogi ku światłu Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów adwentowej tradycji jest **wieniec adwentowy**, który pojawia się w kościołach i domach. Upleciony z zielonych gałązek symbolizuje życie, odrodzenie oraz wierność Bożych obietnic. Na wieńcu umieszczone są cztery świece – zapalane kolejno…

Read more

W czwartek 28 listopada nasza wspólnota parafialna przeżywała wyjątkowe i głęboko wzruszające wydarzenie — jubileusz 15 lat konsekracji dziewicy, Barbary. Uroczystości zgromadziły licznych parafian, bliskich oraz przyjaciół, którzy pragnęli wspólnie dziękować Bogu za dar jej powołania i wiernej służby. Centralnym punktem jubileuszu była uroczysta Msza Święta celebrowana przez ks. Dziekana i księdza Jakuba, w intencji jubilatki. Celebrans podkreślał w homilii piękno i znaczenie konsekracji dziewic, ich cichą, a zarazem niezwykle ważną obecność w życiu Kościoła. W modlitwie dziękowano za lata oddania, modlitwy i świadectwa, jakie Barbara wnosi do życia parafii. Oprawa liturgii – pełna skupienia i wdzięczności – podkreśliła uroczysty charakter tego dnia. Wiele osób nie kryło wzruszenia, gdy na zakończenie wierni odmówili wspólną modlitwę w intencji dalszej drogi powołania Pani Barbary. Po Mszy Świętej przedstawiciele parafii oraz liczni goście złożyli Pani Barbarze serdeczne życzenia. Podkreślano jej cichą, ale niezwykle wytrwałą posługę, gotowość niesienia dobra i głęboką wierność swojemu powołaniu. Wyrażono także wdzięczność za jej obecność — pełną pokoju, modlitwy oraz duchowej głębi. Nie zabrakło także symbolicznych gestów oraz drobnych upominków, które miały wyrazić szacunek i wdzięczność całej wspólnoty. Jednym z najbardziej poruszających momentów uroczystości…

Read more